BRUGGE




langs de straten jagen

naar het stof van eeuwen gevels

en stenen steegjes

rondom de aders

van de oude waters

vinden

groeten naar de blaren

langs de meisjes haren

op kasseien

wind van zwijgend leven

en dan even…

bruggen tellen

en naar zwanen zwaaien


fluisteren de kromme bomen

en zeggen

rust in elke hoek

elke drempel elke stoep

(schaduw en schemering sluipen

naast glorie en warme glans)


en hier het nieuwe lichaam

van het zijn: oud en jong

Gezelle tast de muren af

en overal holt een zon

van duisternis vol licht

slentert in een onnoemelijk ondergaan

dat spreken en sterven in zich sluit

en roem de daken denken laat

een nieuwe koraal

een nieuw gejuich


Wim Van Besien

1 weergave0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven