Verslag reis Provence 2011

Dag 1 29/06 Naar Sancerre St-Satur


Na Parijs de beroemde N7 op. Soms is het wat zoeken. In Fontainebleau bezoeken we het enorme grote kasteel en uitgestrekt kasteelpark (Unesco). Daarna Montargis. Het belooft ons veel kanaaltjes maar zoveel zien we er niet. Tanya heeft het op de makarons maar ze zijn te duur. Dan maar iets fris. Het is al warm. Hotel de la Loîre in Sancerre geeft ons alles wat in zijn naam zit: een verbluffend uitzicht over de Loîre en een kamer compleet in Louis XV-stijl. We slapen in een koekjesdoos. We eten in een bescheiden restaurant. Wim waagt zich aan de beruchte Andouilette AAAA.


Dag 2 30/06 Naar Vienne


Wakker worden in een “koninklijk bed”, het heeft iets. Simpel ontbijt en nog een snelle fotoshoot wat verder in La Charité-sur-Loire dat een verbluffend hallucinant samengesteld stadje toont met zijn brug over de rivier. Via ontelbare wijngaarden en de ouwe trouwe sympathieke N7 naar Nevers, stad van de H. Bernadette. De kathedraal is prachtig en heeft verbluffende (moderne) glasramen die een symfonisch lichtspel creëert. Voor de rest is Nevers gewoon mooi en gezellig. Maar dan komt Moulins nog. Leuke straatjes en we gaan eten in het fantastische Le Grand Café, één en al art nouveau, krullen en spiegels. Een monument op zich. Ik eet er 3 soorten anders bereide rundstartaar. Via Lyon waar het zoals verwacht wat trager gaat, belandden we in Vienne voor een nachtje in een supergoedkoop formule1-achtig hotelletje met een kleine kamer om te compenseren wat morgen komen moet. We zoeken iets goedkoops te eten in Vienne dat bulkt van het leven, muziek en drukte en waar parkeerplaatsen moeilijk te vinden zijn. De fastfood valt tegen en we rijden langs de Loîre terug, de drukte achterlatend.


Dag 3 01/07 Naar Lourmarin (Mas de Guilles)


De N7 schiet toch niet echt op en we jumpen toch maar de péage op. Het gaat goed vooruit door Simple Minds. Eens we de Autoroute de Soleil op zijn en de zuid-Luberon binnenrijden is het wow en hoe schoon achter elke bocht. Op de middag belanden we in onze eerste stek (4 dagen) Lourmarin, alwaar we meteen ondergedompeld worden in een gezellig Provençaals marktje vol geuren en kleuren en betovering. In het typische straatje doen we 2 terrasjes en genieten van onze aankomst in de Provence. Het hotel is vlakbij. Wim gooit zich op de lokale pastis Casanis en qua eten op een aiolischotel. Welkom! Mas de Guilles is een relais de silence. En zeer consequent. Eigen code voor de poort van een enorm domein. Onze kamer is een moderne suite, met een apart deel voor Tanya, een jacuzzi, een enorm bed en een privéterras helemaal in groene wijnranken en wingerds. In het hotel is het zwembad een echte opkikker. ’s Avonds eten we lekker in L’Insolite waar de ongedwongen bediening en de aantrekkelijke wijnkaart + menu’s aan goede prijs het tot ons “huisrestaurant” maakt. Nella vond de créme Brulée met rode vruchten onweerstaanbaar en Wim’s suprême de boeuf is lekker. Albert Camus zijn geest waart rond.

Dag 4 02/07 Doorheen de Luberon


We gaan na een verpletterend uitgebreid (maar duur, 16€) verzorgd ontbijt de Luberon verkennen. Het begint al meteen goed waar er op het topje van het schilderachtige typische dorpje Bonnieux een Vlaams trouwfeest plaatsvindt. In een onooglijk kerkje op de heuvel met een feest in de tuin ernaast en wat verbluffende zichten over de omgeving met de Mont Ventoux aan het einde. We stoppen ook even in het rustige Lacoste met het kasteel van Markies de Sade en rijden dan door naar het mooie Ménerbes waar iets fris op een simpel balkonterras met zicht enorm deugd doet. Dan naar Rousillon. Dit is een van de prachtigste dorpjes van Frankrijk. Beroemd door zijn okerrode grond waar de kleurpigmenten vandaan komen. We eten er pathetische zwaar verzorgde megasandwichen en kuieren gelukkig langsheen souvernierwinkeltjes, boetiekjes, terrasjes en kronkelende straatjes. De geest van Van Gogh, Rimbaud en tuttiquanti is niet ver, dus Wim koopt een flesje Absinth. passerend langs het kleine Saignon waar ik verleden jaar al een avondje at blijkt enkel het gezellige pleintje met fontein zeer typisch en fotogeniek. Terug naar Lourmarin voor uitgebreid verder zonnen en zwemmen.

Dag 5 03/07 zondag, luierdag


Stevig ontbijt, niksdoen, verwennerij, jacuzzi,… Wim gaat op zijn eentje het dorp in. Pastis drinken en discussiëren over politiek en DSK met de locals in hun sappige dialect. Ik koop broodjes die we bij een ouwe kruidenierster met lokale producten laten bereiden om ze op ons romantische terras te verorberen met een inktvispreparatie als aperohapje en een stuk verse watermeloen. ’s Avonds gaan we in het wat duurdere gastronomische restaurant een lekker menu nemen na een partijtje jeux de boules waarin de meisjes zich nog flink weerden.

Dag 6 04/07 Aix-en-Provence


Het bezoek aan Aix maakt een verpletterende indruk. De grote promenade, de Cours Mirabeau en zijn fonteinen doet geloven dat de Fransen dit tot hun favoriet woonstad verkiezen. Het is er dan ook erg duur. Aix, stad van Emile Zola maar vooral van Cezanne die overal aanwezig is. Langs de kleine straatjes en markt is het gezellig flaneren en na een pastaschotel keren we terug om ons voor het laatst te wentelen in de luxe van ons hotel. ’s Avonds doen we nog de stillere straatjes, het kasteel van Lourmarin en ons laatste lekkerbekken op het terras waar we al wat vaste klant zijn.

Dag 7 05/07 naar Fontvieille (Val Majour – Best Western)


’s Ochtends bezoeken we het weergalozen Fontaine-De-Vaucluse. We wandelen tot aan de bijzondere bron dat het helderste water ooit voortbracht. De wandeling is heerlijk. We flirten met aankopen van hoeden en straatnaamplaatjes maar het is er te duur. In Isle-sur-la-Sorgue koopt Nella een antiek boek. We drinken iets op het geweldig toffe ook al art nouveau Café de la France, wandelen langs ontelbare watermolens. Stad van antiek maar alles dicht. Goedkope dagschotel gevonden en dan door naar Fontvieille. Rustig, charmant, menselijk-vriendelijk en niet stijf zoals in Lourmarin met een spontane, behulpzame Sandrine aan de receptie. Al onze 5! valiezen moeten langs de trap naar boven want we slapen in de grootste kamer van het hotel, nl. le Pigonnier. De duiventilgaten zitten er nog aan Tanya’s kant. Zwemmen, zonnen en dan naar het dorp vlakbij waar we na een eerste check van alle restaurants ons oog laten vallen op een familiaal binnenterrasje onder de druiventrossen met een aantrekkelijk menu voor een goede prijs, chez Adrian. Voor- en hoofdgerecht 18€, pichteje rosé. Het leven is soms mooi. Tanya verklaart de moeulleux aux chocolat heilig.

Dag 8 06/07 naar Les Baux en St-Remy-en-Provence


St-Remy, stad van Van Gogh. Maar eerst Les Baux, een fascinerend versterkt dorp met middeleeuws kasteel boven op rotsflanken met gezellige winkeltjes. We kopen een soort zeepkuur, naamplaatjes à la Place de la Siëste en papa voor Tanya een kettingetje waarvan duidelijk was dat ze het erg mooi en cool vond. Prachtige vergezichten, leuke straatjes. En we laten ons gaan bij die aankoop van speciale terrines met foie gras of tapenadebereidingen à la Provencale, boeken en nog wat. In Saint-Remy is het markt. We laten ons constant verleiden en proeven wat resulteert in het kopen van wat lokale kaas, een fles rode bourgogne, bereidde lookteentjes en een asbak. We lunchen naast de markt waar Wim een symfonie van voorgerechtjes in een glaasje geserveerd krijgt (foto). Zonnen, baden, lezen en ’s avonds stierenvlees in saus gegeten, een lokale specialiteit en escargots in een binnentuin.


Dag 9 07/07 tennis en rust


Om 10u afspraak met de hoteleigenaar Jean-Pierre en Roger Badet + vrouw die het tennisveld naar hem genoemd kreeg. Een leuke partij die we winnen (6-3 / 5-6 / + de tiebreak) ondanks een lelijke val vlak op mijn handpalm. De meisjes verblijven rond het zwembad om er een kleinigheidje te eten. Wim gaat in het dorp slenteren, aperitieven en iets eten en wil siësten hoewel het niet goed lukt. Het weer wordt wat overtrokken. ’s Avonds eten we slecht en te duur in la Planète. Tanya eet er wél óverheerlijk. Wim beëindigd het boek en topmeesterwerk “De Correcties” van Jonathan Franzen en al zijn boekjes over de Provence.

Dag 10 08/07 naar de Camargue en les Saintes Maries de la Mer


Dag waarin we volop les Bouches-des-Rhône gaan beleven. We starten met de mooie stad Arles, flaneren langs het romeinse amfitheater, de arena, het klooster en enkele centrumstraten. Van daar rijden we langs kalme wegen langs de rechterzijde van de grote Rhône tot praktisch aan de zee om dan te dwalen langs kleine baantjes met verpletterende natuurgezichten, lagunes, slikken, schorren, moerassen met hun vele vogels en ook met de stieren en witte paarden. In Les Saintes Marie de la Mer zien we de enige keer de zee deze reis. Toeristische stranden en ontelbare visrestaurants. Nella neemt Tiflettes (schelpen), en ik natuurlijk de Soupe de Poissons met rouille , croutons en als hoofdgerecht Rouille van vis met aardappelen in saus. We rijden terug naar het hotel waarbij papa zich even laat gaan in het sportief rijden en voorbijsteken op deze leuke slingerende baantjes. Bij Chez Adrien gaan we voor de Aioli, een echt sappige entrecote en een visspies en de Moeulleux natuurlijk. We slapen als rozen met de sprinkhaangeluiden constant op de achtergrond ondanks wat muggenbeten.


Dag 11 09/07 naar le Pont-du-Gard


Deze impressionante Romeinse verwezenlijking uit de eerste eeuw levert het decor voor vele prachtige foto’s, wel een supertoeristisch georganiseerde site en 15€. ’s Middags gooien we ons op een terras, genieten van onze gekochte hoeden en mama krijgt een smeedijzeren bloemenpothanger voor in de tuin. We gooien ons vol aperitieven en ik eet een brochette Coquilles Saint-Jacques in La Cuisine waar ventilators ook lichtjes water verstuiven. Dan eindelijk siësta, zwemmen, zonnen terwijl de meisjes e-books binnenhalen en onze foto’s op de iPad zetten. Dan onze laatste Adrien nu binnen en het was weer smullen. Dit keer doen Nella en ik geen afzakkertje op het hotelterras, morgen moeten we weg.

Dag 12 10/07 Naar Grignan en Frederik’s Le Mas des Poètes


Valiezen pakken en eerst nog eens stoppen in Chateauneuf-du-Pape, maar de wijn is er erg duur. We picknicken ergens onderweg en rond 13u zien we het mooie Grignan op een heuveltje, afgesloten voor een festival. We arriveren in Le Mas des Poètes. Frederik ontvangt ons en we zijn verheugd met de kamer en de setting. Verrassing! Thomas Van Parijs, ex-directeur van NH-hotel Brugge waarmee ik dit jaar nog zaken deed, is hier ook voor 4 dagen met zijn vrouw Sophie, kinderen Jonas & Lotte en vrienden Mike en Inge met hun kinderen Jeroom, Louise en Cara. We brengen deze dagen praktisch allemaal volledig samen door in een leuke, familiale sfeer. We testen het zwembad uit en rond 18u gaan we allen naar een wijnboer om de hoek en proeven er. Ik koop 6 flessen rode, en 6 flessen witte wijn Coteaux du Tricastin. Er is die avond een table d’hôte voorzien en we aperitieven en eten allen samen op het terras: gezellig!


Dag 13 11/07 bezoek Montélimar, Grignan en BBQ


We bezoeken de nougatstad Montélimar en gaan op zoek naar goedkope vaste turnschoentjes omdat we plannen te canyoning overmorgen. In Grignan lopen we even rond in het charmante centrumpje op zoek naar dringende drank en eten. Op een terras lopen we weg omdat ze eerst traag en dan lomp waren. Elders wachten we geduldig en proeven we een lichte lunch met een lokale salade. In de namiddag luieren en zwemmen we en dan naar het dorpje Chantemerle voor een pastis en het meemaken van een lokaal petanquetornooi met fascinerend goeie spelers. Omdat de maaltijd gisterenavond samen zo aangenaam was, hadden we een BBQ gepland. Wim wou eerst meedoen aan het dorpstornooi maar de 3 families zijn al vrienden en we amuseren ons goed samen. Om 21u kijken we naar de 1ste uitzending van de VTM-reeks ‘met 4 in bed’ waarin Frederik en Danny met hun Mas aan deelnamen. Ze komen er alvast goed uit. We slapen overheerlijk.


Dag 14 12/07 op naar de top van de Mont Ventoux

Thomas en Inge, echte wielerfanaten, zullen de fameuze Mont op anderhalf uurtje rijden van hier, beklimmen vanaf Sault. Wij vertrekken later langs Vaison-la-Romaine en Malaucéne en rijden naar boven langs een inderdaad beklemmende, slingerende weg vol scherpe bochten en ravijnen, met onheilspellende zichten en pano’s en afschrikwekkende hellingspercentages naar de top. Vanaf het befaamde maanlandschap en de bekende meteotoren onderwijl allerlei mogelijke afziende cyclisten passerende wordt het helemaal indrukwekkend. Deze berg maakt zijn legende en reputatie waar. We rijden over de top en dalen naar Chalet Reynard waar we onze helden opwachten. Wanneer we uiteindelijk Thomas, nog in supervorm, zien keren we aanmoedigend achter hem aan. Hij juicht. Daarna besluiten we Inge, die het iets meer nodig heeft, te zoeken. We stoppen zowat 8 x om haar te besupporteren, maken prachtige foto’s (o.a. aan het memorial van Tom Simpson) en Inge haalt uiteindelijk ook de top. Vreugde, geluk en sfeer zat. Dan dalen we af en gaan we samen bruschetta’s eten. ’s Avonds zet Nella een kampioenenvereniging op het getouw met kadootjes en bloemen, beelden op de iPad terwijl we starten met een Spaanse avond in de tuin. Verse sangria, hapjes en een verse ter plaatse gemaakte paella maken de dag af. In “met 4 in bed” is het de aflevering van Mas de Poètes zelf. Goede indruk toch.


Dag 15 13/07 canyoning in de Ardéche


Vroeg op. Om 9u moeten we ter plaatse zijn en het is 1u45min rijden. Nella en Inge blijven thuis omdat Cara erg ziek is. Ik en Sophie rijden. Aangekomen passen we die onhandige wetsuits en volgen de monitoren nog 40 min verder en dieper de bergen in. Daar kleden we ons aan, schoeisel aan, helm op en vooral nog een uitputtende tocht van ca. 50 min bergop over rotsblokken, nauwe paadjes en dicht struikgewas om rond 11u30 ons lunchpakket in bidons in drijfrugzakken te verorberen op een plateau vlak naast watervalletjes. En dan gaan we ervoor. We glijden en roetsen langs kloven en waterhellingen, springen van 3-4m, 7m (Tanya!) en 3 personen zelfs van 10m. Het is 3 uur uitputtend ploeteren, zwemmen, vallen, glijden, springen, plonsen in die rare wetsuits die drijven. Zeer avontuurlijk en een superbelevenis, al vergaat Wim van de spierpijnen waarmee hij al sukkelde sinds een partijtje waterbasket. Na de lange terugweg zijn we allemaal bekaf. We gaan samen een pizza, pasta of entrecote eten en na aflevering 3 van “met 4 in bed” val ik uitgeteld in slaap.

Dag 16 14/07 uitslapen, afscheid, niksen (14 juillet)


Na een laat ontbijt vertrekken onze vrienden. We wandelen nog even door Grignan, lunchen, kopen Provençaalse groenten langs de weg en siësten diep en lang. Opruimen, pakken. ’s Avonds iets eten in Chantemerle. Simpel.


Dag 17 15/07 Terug naar Brugge


Broodjes maken, om 7 uur vertrekken en in 1 ruk in 8 uur rijden naar Brugge. Het zit erop. We deden 3 168 km. Meer foto's vindt u op www.flickr.com/Photos/wimvanbesien. Te vinden in 4 mapjes rechts met de naam "Provence 2011 ...". Best 'slideshow' aanklikken.

0 weergaven0 opmerkingen